Ik ben een weekje op vakantie met zoonlief in Oostenrijk. Soms best een uitdaging met een puber want die vindt echt niet meer alles leuk. Dus veel overleggen en kijken naar wat hij graag wil doen. Dan kom je al snel uit bij actiedingen. En laat er nu toevallig vorige maand een rodelbaan geopend zijn, boven op een berg. Dat gaan we dus doen! Ja, dat vind ik ook leuk … denk ik dan nog. Als ik er dan eenmaal sta en zie hoe dat ding boven het dal hangt, dan gebeurt er iets in mijn hoofd. Snap ik niet hoe ik ja heb kunnen zeggen en raak ik zelfs in paniek. Maar, ik had het beloofd en dus stap ik erin. Ik ben nog maar amper weg of ik denk: “Jaaaaaaa wat is dit gaaf!” Op weg terug naar boven dacht ik terug aan eerder dit jaar.

De Baron in de Efteling

Ik dacht aan mijn bezoek aan de Efteling in de carnavalsvakantie. Daar gebeurde me precies hetzelfde. Vooraf had ik toen besloten dat ik niet in de Baron zou gaan. “Doe normaal! Nog niet misschien! Je gaat je toch niet voor je lol met zo’n vrije val naar beneden laten storten?” Maar toen we er eenmaal waren en er helemaal geen lange rijen stonden (anders had ik dat ook nog als excuus op kunnen voeren ;-)), dacht ik: “Ik ga het gewoon doen”. En man wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan. Ik vond het fantastisch. Ik ben zelfs nog een keer terug geweest. Op onderstaande foto zie je echt dat ‘I did it’ gevoel.

Beren op de weg

Wat is dat toch? Die beren op de weg die ontstaan in mijn hoofd bij het zien van iets engs. Helemaal gek kan ik mezelf maken. Alle rampscenario’s passeren de revue. En hoe meer ik in mijn hoofd schiet, hoe groter de beren worden. Zo groot dat ik in het verleden gewoon besloot het niet te doen, ongeacht de consequenties. Maar dit jaar doe ik iets anders. Ondanks alle beren, ondanks alle spinsels in mijn hoofd, ondanks de angst, doe ik het toch! En ik heb nu al twee keer ervaren hoe gaaf ik het eigenlijk vind. Alle gedachtes die ik vooraf heb …. er klopt niks van. Ja, het gaat hard, ja het is spannend, maar verder is het fantastisch.

Wat heeft dit dan met mijn bedrijf te maken?

Toen ik terugkwam van het rodelen, dacht ik: “Dit is dus precies wat er ook zakelijk gebeurt.” Ik  heb een idee, wil iets beginnen / starten / veranderen, maar ik durf niet. Mijn hoofd vindt er van alles van. Maar wat als ik het toch doe? Ondanks alle gedachtes en angsten. Wat is het ergste dat er dan kan gebeuren? Dat mensen er iets van vinden? Dat het misschien niet helemaal gaat zoals ik had bedacht? Ik realiseerde me dat ik middenin dit proces zit. Ik maak me nog druk over wat anderen van mij en mijn ideeën vinden. Ik vind het nog steeds spannend om mezelf online te laten zien.  Maar tegelijkertijd realiseer ik me ook dat ik het wel aan het doen ben. Hoe spannend ik het ook vind, ik ben mezelf aan het laten zien. Eigenlijk was ik al eerder in de Baron of in die rodelbaan gestapt, zonder dat ik het me bewust was.

En weet je, het levert me dus wel degelijk iets op. Ik heb klanten die via mijn social media binnen komen. Ideeën die alleen in mijn hoofd bestonden, zijn nu realiteit. En er staat nog van alles op de planning. Dus … als jij een hoofd hebt vol mitsen en maren, vol angsten en beren dan zou ik zeggen: “Doe het gewoon! Vertrouw op je gevoel en stap in jouw ‘Baron’!